கண்ணாய் நானிருப்பேன்!

பாவை பார்வையாய் நானிருப்பேன் – என்றும்

பூவாய் காலடி பூத்திருப்பேன்

மனக்கண்ணில் காட்சிகள் காட்டுகிறேன் – உன்

கண்களுக்கும் உயிர் ஊட்டுகிறேன்

கானல் நீர்தான் வாழ்க்கை என்றால் – அங்கு

பார்வை என்பதும் தேவையில்லை

காற்றை பார்த்தவர் யாருமில்லை – இங்கு

கண்கள் காண தூரமில்லை

நம்போல் இங்கே கதிர்மதி இரண்டு

ஒன்றோடு ஒன்று உறவாய் உண்டு

வளைவில் புருவம் உன்னில் கண்டு

வளைந்தது அங்கே வானவில் இன்று

                                    (-பாவை)

ஆழ்கடல் ஆழம் உன்மனமே - அதில்

ஆயிரம் சிறகு முளைத்திடுமே

பெண்மையாய் பூக்களும் பூத்திடுமே - செஞ்

சோலையில் இன்பம் கூடிடுமே

                                    (-காற்றை)

நுனிப்புல்லில் இருக்கும் பனித்துளியும் – பிறை

நெற்றியில் முகிழ்ந்த வியர்வையடி

சிறகுகள் முளைத்த சிந்தனைபோல் – வான்

குடைக்குள் பறவைகள் பறக்குதடி

                                    (-கானல் 2வரி)

                                    (-பாவை 2வரி)

கோடிகள் உண்டு விந்தையடி – இன்று

உணர்ந்தாயா நான் சொன்னபடி?

தமிழே தந்தது சிந்தையடி – இங்கு

உன்போல் யாரும் இல்லையடி!

                                    (-பாவை 2வரி)